Mijn Congo
| Avond van de langste dag |
|
|
| vrijdag, 14 mei 2010 17:14 |
|
Omschrijving De ActieCie organiseerde in 2010 aan het eind van het studiejaar voor de eerste keer de 'Avond van de langste dag'. De langste dag van het jaar valt elk jaar in juni en wordt vaak vergeten, maar moet eigenlijk uitgebreid gevierd worden! Wat er precies op die avond gebeurd, zal van jaar tot jaar gaan verschillen. Zo werd er in 2010 een avond op het strand georganiseerd. Daar wordt gebarbecued en gevolleybald, maar vooral gechilld. Kortom een hele lange avond vol zon, bier en vrienden!
Foto's Voorgaande edities Avond van de langste dag 2010 Het experimenteren met nieuwe activiteiten heeft dit jaar een schijnbare voorkeur bij de ActieCie ten opzichte van het hersenloos organiseren van oude vertrouwde, maar daardoor ook vaak eerder meegemaakte activiteiten. Deze sport van initiatieven nemen heeft nog wel eens de neiging om haar vruchten af te werpen. Dit was ook zeker het geval bij (de viering van) de avond van de langste dag op woensdag 16 juni op het strand van Zandvoort aan Zee. Het gebeurt niet vaak dat een strandwandeling van ongeveer vijf en een half uur beloond word door een avond van totale ontspanning, plezier en gezelligheid. De groep Congolezen positioneerde zichzelf zorgeloos tussen een strandtent en een naaktstrand (waar we jammer genoeg bar weinig van hebben gemerkt) en de handdoekken, bierblikjes, geluidsinstallatie, wijnflessen en barbeques kwamen tevoorschijn. Binnen de kortste keren durfden de eerste mensen de zwoele zeeën van Zandvoort te trotseren en werd er een voetbalwedstrijd georganiseerd waar de FIFA nog wel een lesje van zou kunnen leren. De eindstand was ergens rond de 20 doelpunten, voor welk team elk doelpunt nou precies was bleek minder belangrijk. Ondertussen werd er gelukkig genoeg gechilled op het strand en werd het vlees van de BBQ’s aan eenieder geserveerd die er behoefte aan had. Naarmate de avond vorderde veranderde het voormalig chillfestijn in een heus strandfeest; de muziek werd gepompt en de heupjes werden geschud. Na veel voeding en verblijding begaven de voldane studenten zich terug naar het station alwaar zij Amsterdam opnieuw tegemoet gingen. De algehele gedachtegang die in de trein overheerste was aan ieders gezicht af te lezen: “wat was het toch fijn dat deze dag zo bijzonder lang heeft geduurd”.
|





